Öykü
Öykü
Öykü: Deli orman | Eda Özdemir
Yorgun bir güneşin altında, mıcır döşeli yolun üstünde yatıyordu. Her ne kadar yeni dökülmüş asfalt kokusunu sevse de bu iptidai ...
Öykü
Öykü: Zamanın tuzu | Nilüfer Kuzu
“İster Türk, ister Rum olsun, ezilen, acıyı çeken hep halktır.” Ahmet Yorulmaz / Savaşın Çocukları Ayvalık’ta sabah, zeytin yaprakları arasından ...
Öykü
Öykü: Kısmet | Esra Türker Özkurt
Neden bilinmez, trafik bugün İstanbul’dan elini çekmişti. Otobüs, gidecekleri yere vaktinden erken vardı. İndikleri duraktan çok fazla yürümeleri gerekmedi. En ...
Öykü
Öykü: Anne ben nasılım? | Fazlı Can
Benim adım C**. Asıl adımı vermedim size. Kızmayın bana. Her şeyin farkındayım. Ama sizin dünyanıza girmek istemedim. Dünyadaki bütün insanlar ...
Öykü
Öykü: Tahta yürek | İkbal Gemici
Benim işim yürekle… Beyin, kol, bacak gövde de olabilirdi. Yok, illa yürek. Demek ki insan vücudunda en fazla anlam yüklediğim ...
Öykü
Öykü: Bir bank | Ayça Kortan
“Dosya başvurunuz için teşekkür ederiz. Yaptığımız değerlendirmede dosyanızı…” “Pardon teyzeciğim ne yapıyorsunuz? Parkta başka yer olmadığı için yanıma oturdunuz. Ama ...
Öykü
Öykü: Müfettişten geriye kalan | Tuba Sina Aydın
Okul koridorlarını boydan boya kaplayan sınıf panolarına bakıp idare katına geri dönüyorum. Kapıyı tıklatıp müdür beyin odasına giriyorum. Beni ilkin ...
Öykü
Öykü: Beyaz kafile | Tijen Ergönen
Dünya gezegeni uzayın karanlık dehlizlerinden, tekinsiz girdaplarından, parlayan, dönen, çalkalanan gazların, tozların, katı maddelerin arasından sıyrılıp güneşin yörüngesinde en iyi ...
Öykü
Öykü: Güzel’yeşelim | Ayşe Gizem Güngör
Hoş geldin canım, gel gel güzelim. Şeref verdin kız, buralara gelerek. Gel, gir içeri, işte burası da bizim çöplük. Kız ...
Öykü
Öykü: Taç utangaçlığı | Mete Gürkan
Apartmanın avlusunda iki ağaç vardı. Biri benim penceremin altında, diğeri onun. Sabahları perdeleri araladığımda ilk gördüğüm şey yaprakların ışığı süzme ...
Öykü
Öykü: Kuzeye bakan pencere | Hande Kavgacı
Dördüncü kattaki kuzeye bakan dairede yaşayan kadın, çoğu zaman tek başınaydı. Üniversitede yarım kalmış bir mantık eğitimi vardı; gün boyunca ...
Öykü
Öykü: Yer Değiştiren Şey | Füsun Günaydın
O gün şehir trafiğinin sesi ikisinin konuşamadıklarını onlar adına dile getiriyormuş gibiydi. Sanki bu uğultuda yeteri kadar otursalar her şey ...
