Öykü

Öykü
Öykü: Belçika hülyasında sönen hayatlar | Mustafa Ünver
Kadir Kahraman’a… Ünlü Afyon Lisesi’nde kariyerinin daha ikinci yılında, yani çiçeği burnunda bir fizik öğretmeni olarak 10-C sınıfıyla “bilim-sanat paneli” ...

Öykü
Öykü: Eşeoğlueşek | Meltem Özdemir
Anahtar şıngırtısıyla kapının açıldığını duyan annem, yeşil gözlerini devirerek söylendi: “Yine erkenden evde aldı soluğu! Bir yerlere gitmez ki… ‘Eşekoğlueşek…’ ...

Öykü
Öykü: Notalardan sözcüklere bir yol | Derya Balcı
Kahraman anlatıcım radyoda yine en güzel parçalarını benim için çalıyor. İçim içime sığmıyor; kuş oluyor uçuyorum sanki. Bulutların üstünde koşuyorum ...

Öykü
Öykü: Baltayı taşa vurmak | Nafiye Gölbaşı
Böyle güzel çaydanlık mı olur ya. Niye daha önce almadım ben böyle bir şey. Annenin, ablanın eskisi derken, geçti yıllar. ...

Öykü
Öykü: Nöbet | Sercan Arslan
Erzincan. Sene 2011. Aylardan Nisan olmasına rağmen hava bu saatlerde oldukça soğuk. 02.50 sularında kalktım, hızlıca hazırlandım. Silahımı aldım ve ...

Öykü
Öykü: Sibel, Buse, Bahar ve öbürleri | Sevda Yüksel
Gün, akşama kavuşuyordu. Kenti terk etmeye hazırlanan güneş, sıcaklığını da beraberinde götürüyordu. Hava soğuyordu. Sirkeci Tren İstasyonu çok kalabalıktı. ...

Öykü
Öykü: Şatocular | Sinan Şuekinci
Çoğu mahalle köşelerinde insanlardan uzakta, kendi muhabbetlerinde olan bu insanlara neden şatocu dediklerini hep merak eder dururum. Bir cesaretle içlerine ...

Öykü
Öykü Bay hacker | Aydın Öztürk
Edebiyat dolandırıcılığı Tuhaf bir işe girişeceğiz, hadi bakalım. Arkadaşım, yazdıklarımın aslında fena şeyler olmadığını ama bir ‘piar’ (aynen öyle dedi) ...

Öykü
Öykü: Askerlik hatırası | Hande Sarı
Masanın önünde duruyor. Saçları dökülmüş, sol elinin parmakları içeri doğru bükülmüş. Yüzünde tekinsiz bir gülümseme. “Bak,” dedi “Burada ne var.” ...

Öykü
Öykü: Kusursuz kopya | Gizem Yenikler
I. Bölüm: Zamanın Tozu ve Meşe Mazısı. İnsan elinin yarattığı en büyük aldatmaca, zamanın kendisini taklit etmektir. Yaman, Urla’nın o ...

Öykü
Öykü: On üç numaralı koltuk I Aydan Bakan
İki haftadır aynı otobüsle işe gidiyordum. Her sabah on üç numaralı koltuk boş oluyordu. İlk gün oturmak istemedim. Ziya Amca’nın ...

Öykü
Öykü: Kenar boşluğundaki ev | Aynur Türk
Posta kutusunu son kez ne zaman açtığımı hatırlamıyorum. Kasım, belki aralık. Ankara’nın o kuru soğuğu vardı; rüzgâr Kızılay’dan değil de ...












