Öykü
Öykü
Öykü: Hadi Ordan | Ömer Oğuz Kulaksız
Ben Hüseyin K. Bu, benim kullandığım tek müstear isim. Çocukluğum, İstanbul’un İstanbul olmayan bir ilçesinde geçti. Bunları yazmamın sebebi ise ...
Öykü
Öykü: Girilmez | Nuran Gezer
Turunç ağacının altından keskin kayrak taşlarına basarak geçtim. Çiğ badem kokularını taşıyan rüzgarın tatlı iniltisinde, mesken edindiği dağlardan Sabahattin Ali’nin ...
Öykü
Öykü: Sait Faik’in Hayaleti – Hşt | Hakan Kaya
Tebeşir tozu boğazına kaçıyor, hafifçe öksürüyorsun. Öğrenciler bir ağızdan, ezberlenmiş bir nakarat gibi: Su içer misiniz hocam? Gerek yok yapıyorsun ...
Öykü
Öykü: Sabah uykusu, yağmur ve tütün | Minel Sude Öztürk
“Gittin, şimdi bir mevsim değil koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık ne de ben ...
Öykü
Öykü: Satıyorum. Satıyorum. Sat-tım.| Samet Karabulut
“İlk duyduğum ses buydu. Balat’ın dar sokaklarındaydım. Sesi duyduğum dükkânın kapısından kafamı uzattım. Baktım içeride bir mezat. Sessizce içeri girip ...
Öykü
Öykü: Hadi Uyan | Necla Akdeniz
Elini yumruk yapıp ağzına soktu. Diş izlerine gömüldü çığlığı. Dışarı koştu. Denize ulaşmalı, suya anlatmalıydı gördüğü kara düşü. ...
Öykü
Öykü: Kılıç gibi kış | Samih Güven
Kar öylesine hâkim bir edayla yağıyor ki yeniden ve yeniden beyaza boyuyor şehri. Kendi içine, bir suskunluğa hapsediyor her şeyi. ...
Öykü
Öykü: Yıldızlı hayır | Buse Çetiner Üzer
Bugün yeni bir şey öğrendim; tedirgin olmak. Şimdi cümle içinde kullanayım : “Çok tedirginim çünkü bana soru soracaklar. ” Oldu ...
Öykü
Öykü: Yandım… | Simge Yıldırım Yurga
Havada kesif bir yanık kokusu var. Bu koku hiç azalmıyor; üstüme, başıma, derime siniyor. İlk odadaki, yeni gelmiş. Saçları ve ...
Öykü
Öykü: Kayıp | Aysel Koraltürk Kayhan
“Ne mutlu martılara,ne güzel özgürce uçuyorlar. Gri, beyaz kanatlarıyla isterse uçar, istemezse konar düzlüğe. Maviliklerde salınmak müthiş bir şey. Nasıl ...
Öykü
Öykü: Fısıldaşmalar | Hatice Göz
Ağlamaklı, ağladı ağlayacaklı bir ses tonuydu daha yarım saat önce telefonun ucunda. Şimdi burada. Betül. Üniversite yıllarından arkadaşız abisi Mehmet’le. ...
Öykü
Öykü: Atölyesiz kaldım | Ayşen Göreleli
Bomboş bir çölde yönümü şaşırmış gibiydim. Annemi kaybettiğimden beri böyle olmuştum. Kimim kimsem yoktu. Bundan sonra nasıl yaşayacaktım? Havası kaçmış ...
