Masthead header

Özge Lokmanhekim’e 4 soru | Mehmet Özçataloğlu

1. Neden çocuklar için yazıyorsunuz?

Ben aslında kendimi bildim bileli yazıyorum. İlkokulda şiir yazarak başlayan yazma yolculuğum ortaokulda okul gazetesi çıkartmakla, lisede dergilerde yazmakla devam etti. Hukuk Fakültesi mezunuyum. Hem öğrencilik yıllarımda hem de avukatlık yaptığım dönemde makale, dilekçe, bilgi notu başta olmak üzere pek çok doküman hazırladım. Aynı dönemde gazetede ve çeşitli dergilerde köşe yazarlığı yaptım, seyahat yazıları yazdım. Ozgelokmanhekim.com web sitemde de seyahat notlarımı fotoğraflarımla paylaşıyordum. Anne olduktan sonra ise seyahatlerime oğlum da eşlik etmeye başladı. Dünyayı çocuk gözünden görebilmek oldukça heyecan verici. Onun merak ettiklerinin peşinden gitmek, ilk kez deneyimlediği şeyler karşısında tepkisini görmek büyüleyiciydi diyebilirim. Biz seyahat etmeye başladığımızda dünyayı, başka ülkeleri ve hayatları çocuklara bizim dilimizde anlatan kitaplar yoktu. Ben de oğlum gibi meraklı çocuklar için başka ülkeleri, kültürlerini, oradaki yaşam biçimini ve tarihi anlatan kitaplar yazmak istedim. Çocuklarımız bu dünyada başka çocukların başka yaşamlar sürdüğünü, farklılıkların bizi bir araya getirdiğini kitaplarla deneyimleyerek öğrensin diye yazmaya devam ettim. Bu süreçte ben de farklı teknikler kullanarak yazmayı, dili kullanmayı öğrenmeye başladım. Benim de yolculuğum oldu. Her kitapta başka bir macera, deneyim ile yazmaya devam ediyorum.

2. Okuduğunuz ilk çocuk kitabı hangisiydi? Sizde ne gibi izler bıraktı?

İlk okuduğum kitap Gilbert Delahaye’nin kaleme aldığı ve Marcel Marlier’in çizimlerini yaptığı “Ayşegül Mutfakta”. Kitap o zaman sanırım Alpagut Yayınları’ndan çıkmıştı. Sonra Marsık Yayınevi bastı. Şimdi ise Yapı Kredi Yayınları kitabı yayımlıyor. Annemin kardeşime hamile olduğu dönemde her öğlen birlikte uyku öncesi kitap okurduk. Bu okumalar sırasında en çok Ayşegül dizinin kitaplarını dinlemeyi severdim. Saatlerce çizimlere bakardım. Bu kitaplar sayesinde okula başlamadan okumayı söktüğümü hatırlıyorum. Annemle kitaptaki krep tarifini yapardık ve ben de Ayşegül gibi bezelye ayıklardım. Bu kitap. Bana mutlu anılarımı hatırlatıyor bana hep.

3. Bu kitabı keşke ben yazsaydım, dediğiniz bir kitap oldu mu?

O kadar çok kitap var ki keşke ben yazsaydım dediğim. Kobi Yamada’nın Denemek ve Peter H. Reynolds’un Nokta, Kevin Henkes’in Beklemek, David Almond’ın Küçük Koşucular isimli kitapları ilk aklıma gelenler. Hepsinin hikâyesi farklı ama kalbe dokunan ortak bir yanları olduğunu düşünüyorum.

4. Çocuklara yönelik kitaplardan en son hangisini okudunuz? Kitapla ilgili düşüncelerinizi kısaca belirtebilir misiniz?

Bugün Oliver Jeffers’ın kendi yazıp resimlediği Uçtu Uçamadı (Up and Down – 2010) ve Kayboldu Bulundu (Lost and Found 2005) kitaplarını okudum. İngilizce kitaplarını keyifle okuduğumuz Jeffers’ın kitaplarının Türkçeye de çevrilmiş olması mutluluk verici. Bizim çocuklarımızın da iyi yazarlar ve çizerlerle kendi ana dillerinde buluşabilmesi çok güzel. Birçok ödül sahibi, kitapları pek çok farklı dile çevrilmiş yazar ve illüstratör Jeffers’ın kitaplarını Türkçe olarak yayımlayan Can Çocuk’a hem bir anne hem de çocuk edebiyatı sever olarak ayrıca teşekkür ederim.

edebiyathaber.net (20 Ocak 2021)

E-posta adresiniz yayınlanmaz ve paylaşılmaz. Gerekli alanlar yıldız ile gösterilmiştir *

*

*

Ç o k   O k u n a n l a r