Masthead header

Keskin bir hiciv, hüzünlü bir gerçekçilikle örülü tam bir Çehov klasiği

Anton Çehov’un “Sayfiyede” adlı öykü kitabı, Zeki Baştımar çevirisiyle Can Yayınları tarafından yayımlandı.

Tanıtım bülteninden

Edebiyatın farklı alanlarında başarılı eserlere imza atan Anton Çehov aynı zamanda modern öykünün yaratıcılarından biri olarak kabul edilir. Çarlık Rusya’sının çökmekte olduğu 19. yüzyıl sonlarını, modernleşme sürecinin toplumsal sınıflar ve kuşaklar arasındaki uçurumu iyice derinleştirdiği, aristokrasinin çöktüğü bu dönüşüm ve belirsizlik dönemine kimi zaman keskin bir hiciv kimi zamansa hüzünlü bir gerçekçilikle yaklaşır. Bu yeni düzene ayak uyduramayan insanların dokunaklı, yalın gerçekliğini görür.

Sayfiyede, ayrıntılara düşkünlüğüyle bilinen Çehov’un karakterlerinin ruh durumlarını titizlikle çizdiği, hepsinde başka bir hayatı mercek altına aldığı otuz dört öyküden oluşuyor. Çehov’un ahlaki yargılara varmaktan kaçınarak, nesnel ve sevecen tavrını koruyarak, bazen de sadece susarak kaleme aldığı bu öyküleri birbiri ardına, soluksuz okuyacaksınız.  

 #dünyaklasikleri #rusklasikleri #çarlıkrusyası #küçükyaşamlar #aristokrasi #feodalite #gerçekçilik

Bu kitaba ilgi duyanlar için ek öneriler: Gustave Flaubert: Üç Öykü; Gabriel García Márquez: On İki Gezici Öykü; Anton Çehov: Altıncı Koğuş; Thomas Mann: Majesteleri Kral; Yekta Kopan: İçimde Kim Var.

Sayfa sayısı: 440

Fiyat: 27,50 TL   

ANTON ­ÇEHOV, ­1860’ta, ­Taganrog’da,­ küçük­ bir ­taşra­ bakkalının­ oğlu­ olarak­ dünyaya­ geldi.­ Ortaöğreniminden­ sonra­ liseyi­ kentte­ okudu.­ Yunan­ ve­ Latin­ klasiklerini­ temel­ alan­ bir­ öğrenim­ gördü.­ 1879’da ­Moskova ­Tıp­ Fakültesi’ne­ girdi. 1884’te ­çeşitli ­hastanelerde­ görev ­almaya ­başladı­ ve­ Bukalemun başlıklı ­ilk ­öykü ­kitabı ­aynı ­yıl ­yayımlandı.­ Bu­ dönemde­ kısa­ oyunlar­ da­ yazdı­ ve­ İvanov­ (1887)­ adlı­ oyunuyla ­dram­ tekniği ­alanında ­Rus ­tiyatrosuna ­büyük­ yenilikler ­getirdi.­ “Alacakaranlık”­ adlı­ öykü­ kitabıyla­ Puşkin­ Ödülü’nü­ kazandı.­ Bozkır­ (1888) başlıklı ­uzun­ öyküsüyle ­büyük ­bir ­yazar ­olarak­ tanındı­ ve­ öykünün,­ Rusya’da­ yazınsal­ bir­ tür­ olarak­ yerleşmesini­ sağladı.­ Hastalığına rağmen Duçetka ­(1899), Küçük Köpekli Kadın­ (1899) ­gibi­ ünlü ­yapıtlarını ­bu ­dönemde­ kaleme ­aldı.­Vanya Dayı­ (1897),­ Üç Kız Kardeş ­(1900),­ Vişne Bahçesi­ (1903) ­gibi ­büyük ­oyunlarını hayatının­ son ­yıllarında ­yarattı. ­1904­ yılında, ­eşi­ ve ­ünlü ­tiyatro ­oyuncusu ­Olga­ Knipper’le ­gittiği ­Badenweiler’da ­ölen ­Çehov, çarlık ­dönemindeki ­siyasi ­çıkmazları,­ basit ­insan­ yaşantılarını ­büyüteç ­altına ­almaktaki ­ustalığı,­Tolstoy’u­ hayran­ bırakan ­yalın ­ve ­ölçülü ­biçemi, ­gelenekselliği­ aşan­ anlatım­ biçimiyle ­dünya ­edebiyatının ustaları ­arasına ­katıldı.

ZEKİ­ BAŞTIMAR, ­ 1905’te­ Sürmene’de,­ Baştımar­ köyünde­ doğdu.­ Babası ­Hacı Yakupoğluları’ndan­ Muhammed, ­annesi­ Huriye ­Hanım’dır.­ Trabzon ­Öğretmen­ Okulu’nda ­okurken ­Rusya’ya gitti. Yükseköğrenimini­ Moskova ­Üniversitesi’nde­ yaptı. ­Yurda ­dö­nünce­ Başvekalet ­Kütüpha­ne­si’nde tercüman ­olarak­ çalıştı.­ Tolstoy’un­ Savaş ve Barış’ını­ ve­ Mujikler’ini,­ Puşkin’in­ Erzurum Yolcluğu’nu, Çehov’un­ kimi­ öykülerini­ Türkçeye ­çevirdi. ­İstan­bul’da­ Yedi ­Gün­ Yayınevi’ni ­açtı. “1951­ Tevkifatı”­ adıyla ­anılan ­Türkiye ­Komünist ­Partisi ­davalarında ­Türkiye Komünist ­Partisi ­Merkez Komitesi ­üyesi­ olarak­ en ­büyük ­cezayı ­o ­aldı.­ Daha sonra ­yurtdışına ­kaçarak­ TKP­ genel ­sekreteri oldu. ­1958 ­yılında­ Doğu­ Almanya’da ­yayın ­yapan­ Bizim­ Radyo’yu ­kurdu. ­ 1973 ­yılında­ Almanya’da­ öldü.­ Zeki­ Baş­tımar­ İngilizce,­ Fransızca­ ve­ Rusça­ biliyordu.­

edebiyathaber.net (11 Eylül 2020)

E-posta adresiniz yayınlanmaz ve paylaşılmaz. Gerekli alanlar yıldız ile gösterilmiştir *

*

*

Ç o k   O k u n a n l a r