Masthead header

Tuba Şamlı Atilla’ya 4 soru | Mehmet Özçataloğlu

  1. Neden çocuklar için yazıyorsunuz? 

Çocuklar için yazmak daha büyük bir sorumluluk gerektiriyor ve daha zorlayıcı. Çocuklar ya severler ya sevmezler, onlar için ya var ya da yoksundur. Çocuklar yeni ve iyi olanı kabul ederler, samimiyetsiz, eski ve tekrar olanı hemen bırakırlar. Şimdiki çocuklar ilk defa bir kuşağın önünde gidiyorlar. Ben de elimden geldiğince onlar gibi genç, çağdaş, zamanın içinde ve hatta ötesinde olmak için, bir yandan da zihinlerine farklı dünyaların farklı bakış açılarına yönelik ilk tohumları serpebilmek için yazıyorum.

  1. Okuduğunuz ilk çocuk kitabı hangisiydi? Sizde ne gibi izler bıraktı? 

Okumayı söktüğüm kitap Gilbert Delahaye’ınAyşegül serisiydi. Resimlerine hayran kalmıştım ve hikâyeleri beni benden alıyordu. Ayşegül, altı yaşımdayken bana ilham kaynağı olmuştu. Sonrasında Enid Blyton’ın Afacan Beşler’i defalarca heyecanla okuduğum, onları gerçek kabul ettiğim ve arkadaş olmak istediğim kahramanlar olmuştu. Gerçek olsunlar ve ben de onlardan biri olayım istiyordum.

  1. Bu kitabı keşke ben yazsaydım, dediğiniz bir kitap oldu mu? 

Bu kitabı keşke ben resimleseydim dediklerim çok fazla. Keşke ben yazsaydım değil ama bu fikir benim aklıma gelseydi dediklerim de çok var…  Çoğu klasik ama o kadar zamanın ilerisinde yazılmışlar ki, bu bakış açısıyla bugün üretebilmek isterim. Lewis Carroll, Alice Harikalar Diyarında; Jonathan Swift, Guliver’in Gezileri hâlâ beni büyülüyor; Jules Verne, Denizler Altında Yirmi BinFersah ise benim dalgıç olmama neden oldu.

  1. Çocuklara yönelik kitaplardan en son hangisini okudunuz? Kitapla ilgili düşüncelerinizi kısaca belirtebilir misiniz? 

Resimli kitaplardan Kuşa Döndüğüm Gün, Çocuk Köstebek ve At, I GiveYou My Heart (Türkçesi olsa da okusak) hepsi kalbe, duygulara hitap eden, düşündüren, sadece çocuklara değil yetişkinlere de yolculuklarında rehberlik edebilecek, duygu felsefesi olan kitaplar.

David Almond, Dünya Büyülü Bir Yer son okuduğum kitap. Bence bu kitap yaşsız, ana karakterin kendi zihnindenokurla konuşması, görünen ile görünmeyen arasındaki ilişki, oynadıkları tehlikeli oyun, bir yerde yeni olma kaygısı… Zaman nedir, hayal nedir, gerçek ne… Bir çocuk kalabalıklar içinde yalnız mıdır yoksa resim onu kurtarır mı? Askew bana kendi çocukluğumu hatırlattı. Peki ya demans? Sadece hastalığı yaşayana değil, aileye ne yaşatır? Sevdiklerimizi kaybetmek ne anlama gelir, hatırlamamak da bir ölüm müdür?

Dünya Büyülü Bir Yer, tek seferlik bir okuma deneyimi değil, ara ara kendini hatırlatan, raftan size fısıldayan ve uzun süre hissedilen bir kitap…

edebiyathaber.net (27 Temmuz 2022)

E-posta adresiniz yayınlanmaz ve paylaşılmaz. Gerekli alanlar yıldız ile gösterilmiştir *

*

*

Ç o k   O k u n a n l a r