“İki yolun var ikisi de aynı yere çıkıyor ama dikkat et birisi engellerle dolu, diğeri aydınlık. Seçim senin elinde olacak.”

                                                                 Anonim Fal Sözlerinden

Konsolun üstündeki gençlik fotoğrafına takıldı yine bakışları. İki eli arkasında her şeye diklenmeye hazır, dudaklarındaki alaycı gülümsemeye, o cesur gözlere öfkeyle baktı ve tekerlekli sandalyesini oraya sürdü. Çerçeveyi aldı yerinden masanın üstüne koydu hışımla… “Bak deli oğlan” dedi. “Yol yakınken dön, senin halin çok feci…”

“Anneni çocukken yitirdin, babanı gençliğinin baharında  kaybedeceksin,

Okullarını çok zor bitireceksin,

Yıllarca emek verdiği dükkânını batıracaksın babanın,

Depremde yıkılacak evin, canını zor kurtaracaksın,

Fikirlerin yüzünden dikiş tutmayacak hayatın,

Ömrün mahpushanede geçecek, gün sayacaksın,

Gün yüzü görmek olacak en büyük muradın,

Ekmek parası için yapmadığın iş kalmayacak,

Okulunu bitiren çocukların yurt dışına kaçacak,

İlki olmayan baharın ikincisi olur belki diyordun ya,

Emekli olduğun ay trafik kazası onu da  elinden alacak.

Sonunda tahtın işte bu tekerlekli sandalye olacak…

Kısacası deli oğlan, çile olacak en yakın arkadaşın.

Gel yol yakınken dön…”

İnceden bir kadın sesi geldi mutfaktan: “Kiminle konuşuyorsun?Haplarını aldın mı? Kahvaltı hazır.” Sürerken tekerlekli sandalyeyi mutfağa, birden durdu ve deli oğlana döndü: “Böyle bir kadın düşer mi bahtına? Böyle bir şansın olur mu? O da meçhul…”

“Bak” dedi. “Kime söylüyorum, hâlâ gülüyor.”

“Heyhat! Deli Oğlan, söylediklerimi fal sanıyor…”