“Ayasofya’nın kapıları bin beş yüz yıldır açık… Ama içindeki sırlar, ilk kez bu kadar savunmasız!”
Bazen şehirler yalnızca sokaklarıyla, binalarıyla ya da kalabalıklarıyla değil, sakladıkları sırlarla da yaşar… Özellikle söz konusu şehir İstanbul’sa… Yüzyıllardır farklı medeniyetlere ev sahipliği yapmış bu kadim şehir, her köşesinde yeni bir hikâye, her taşında, kaldırımında bambaşka bir iz taşır şüphesiz. Ve böylesine sırlı bir şehre de sırlarla dolu yapılar yakışır…
Kayahan Demir’in kaleme aldığı, Genç Timaş etiketiyle yayımlanan Ayasofya’nın Kayıp Şifresi, okuru bu kadim yapıların derinliklerine götürerek tarihle bugünü iç içe geçiren soluksuz bir maceranın kapılarını aralıyor. Roman, 1453 yılında İstanbul’un kaderinin değiştiği o tarihi gecede, Ayasofya’nın taşları arasına mühürlenen bir sırla açılıyor: “Yedi mühür tamamlandığında, hakikat ve bilgelik taşı uyanacak…” Yüzyıllar boyunca kimsenin fark etmediği, zamanın derinliklerinde uyumaya bırakılan bu sır, günümüz İstanbul’unda işlenen esrarengiz cinayetle yeniden gün yüzüne çıkmaya başlıyor…
İnsanlar için sıradan başlayan bir sabah, özel dedektif Milas ve pek sevdiği yardımcısı Engin Ar için hiç de sıradan olmayan olaylarla başlar. O sabah, Ayasofya’da bir cinayet işlenir. Ancak bu cinayet biraz… farklıdır. Çünkü ortada yalnızca bir ceset değil, sembollerle, şifrelerle ve ipuçlarıyla dolu karmaşık bir bilmece vardır. Dedektif Milas ve ekibi delilleri toplarken bir yandan da katilin ya da katillerin bıraktığı ipuçlarını çözmeye çalışır. İç içe geçmiş yedi halka, birbirinden bağımsız, kopuk müzik notaları, rakamlar ve kurbanın bedenlerine bırakılan kelimeler… Tüm bu detaylar tek bir cinayetin değil, birbirine bağlı başka cinayetlerin, iç içe geçmiş olayların, karmaşanın da habercisi gibidir.
Romanın temelinde yer alan “sır” kavramıysa yalnızca polisiye bir unsur olarak değil, aynı zamanda geçmişle bugün arasındaki bağın güçlü bir sembolü haline gelir. Tarih boyunca saklanan sırların bir gün ortaya çıkma ihtimali, romanın ana gerilimini oluşturan unsurlardan biridir. Bu noktada Ayasofya’nın seçilmiş olması da oldukça anlamlıdır. Çünkü Ayasofya yalnızca mimari bir yapı değil, aynı zamanda farklı medeniyetlerin izlerini taşıyan, sırlı/efsunlu, güçlü bir semboldür. Yüzyıllar boyunca hem kilise hem cami olarak kullanılan bu yapı, tarihsel dönüşümlerin sessiz tanıklarından biri olmuştur. Romanın dikkat çekici unsurlarından biri de müzik ve frekansların hikâyedeki yeridir. Romandaki şifrelerin yalnızca sayılar ve sembollerle sınırlı olmadığı, ipucu olarak bırakılan notalar vesilesiyle okura aktarılır. Müziğin, frekansın insan zihnine olan etkisi hikâyenin önemli parçalarından biri haline gelir… Böylelikle roman, klasik bir polisiye kurgunun dışına çıkarak okuru farklı bir şekilde düşünme biçimine, görünmeyenlerin de ardını görmeye davet eder.
Ayasofya’nın Kayıp Şifresi aynı zamanda güçlü bir İstanbul atmosferi de sunuyor. Ayasofya’dan Sultanahmet’e, Edirnekapı’dan Moda’ya uzanan bu macera, okuru adeta şehrin içinde gezdiriyor. Daha önce İstanbul’a hiç gitmemiş bir okur için bile roman, görsel ve yazınsal açıdan zengin bir şehir turuna dönüşüyor. Bu yolculuk sırasında mimari detaylar, tarihsel bilgiler ve matematiksel ipuçları anlatının akışını kesmeden hikâyeye dâhil edilirken, okur hem sürükleyici bir maceraya tanıklık eder hem de İstanbul’un kültürel dokusuna dair yeni şeyler keşfeder.
Kayahan Demir, İstanbul’un kadim atmosferini kullanarak okuru yalnızca bir cinayetin izini sürmeye değil, aynı zamanda yüzyıllardır saklanan sırların peşine düşmeye davet ediyor. Keyifli okumalar dilerim.
