necla akdeniz için arama sonuçları

Edebiyat cadıları serisinin yirmi altıncı bölümünde Elfriede Jelinek’ten bahsetmenin heyecanı içindeyim. Tıpkı ‘Edebiyatın en hüzünlü cadısı’ ismini verdiğim Agota Kristof gibi kalemi keskin, dili sivri, ele aldığı konular ezber bozucudur cadımızın. Agota Kristof, olağanüstü üçlemesi Büyük Defter, Kanıt, Üçüncü Yalan’da yüzyıllardır süregelen heteronormatif eril iktidarlarların yarattığı ve yönettiği savaşların mağduru iki çocuğun paramparça olmuş hayatını … Read more

Edebiyat Cadıları serisinin bu bölümünde, 15 Temmuz’da yitirdiğimiz değerli yazar, çevirmen ve akademisyen Pınar Kür’den bahsetmenin burukluğunu yaşıyorum. Edebiyatımız için çok büyük bir kayıp olduğunu ve onun gibi yazarların birer birer eksildiğini acıyla idrak ederek…      Tüm edebiyat cadıları gibi çok yönlü bir yazardır, Pınar Kür. Yazar, çevirmen ve akademisyenliğin yanı sıra dramaturg ve tiyatro … Read more

Bir gece öncesine değin düşlerim siyah beyazdı. Hiç bilmediğim ya da hep yanlış anladığım bir dünyaya terk edilmiştim. Yaşadığım olağanüstü dönüşümle bambaşka biriyim artık. Ne insan ne hayvan ne de bitki… Hem hepsiyim hem hiçbiri.”  En Eski Oda, S:14 Berkeley, ünlü ifadesi “esse est percipi”yi açıklarken şöyle der: “Göklerin ve yeryüzündeki cisimlerin meydana getirdiği bu … Read more

Edebiyat Cadıları serisine başlarken ilk yazmak istediğim -elbette- Virginia Woolf’du. Çünkü eserleri ve düşünceleriyle edebiyat tarihine damgasını vurmuş bir yazardan bahsediyoruz. Biliyorum kelimeler yetmez onu anlatmak için ama affınıza sığınarak, deneceğim. Virginia Woolf’un hayatı ve eserleri hakkında yazılmadık makale, yapılmadık analiz kalmamıştır herhalde. Bunca söz üzerine söylenecek ne kalmıştır acaba? diye seri boyunca düşündüm ve … Read more

Edebiyat Cadıları serisinin yirmi üçüncüsünde bir erkek cadıdan bahsetmenin şaşkınlığı içindeyim. Zira ikinci kez oluyor bu. İlki hiç şüphesiz, Romain Gary, namıdiğer Emile Ajar. Bunların dışında onlarca mahlası olan bir deli dâhi o, yani ‘Edebiyatın en Oyuncu cadısı’. Javier Marias’ya ise ‘Edebiyatın en Afili cadısı’ adını verdim. Çünkü fotoğraflarda bize hep afili bakan, kitaplar dolusu … Read more

11 Şubat’ta yitirdiğimiz Füruzan’ın anısına saygıyla… Not: Bu yazı ilk kez 20 Eylül 2021’de yayımlanmıştır. Edebiyat Cadıları, serisinin on üçüncüsüne geldik. Bu bölümde, Türk Edebiyatının  gelmiş, geçmiş ve gelecek en iyi öykülerini yazmış bir ahir zaman cadısından, bir büyük öykücüden, yani Füruzan‘dan bahsedeceğim. Ve üstünden 50 yıl geçmesine rağmen etkisini, canlılığını, güncelliğini yitirmemiş “Parasız Yatılı” … Read more

Edebiyat Cadıları serisinin yirmi ikincisinde kanlı canlı bir edebiyat cadısından bahsetmenin heyecanı içindeyim. Çünkü Pelin Buzluk, dünyanın bütün coğrafyalarında yaşamış kadim cadılar gibi hasbelkader içine doğduğumuz ve vahşetinin her çeşidine tanık olduğumuz bu toprakların bitmez tükenmez acılarını, kayıplarını, yaslarını öyküler. Ve tabii o ölçüde şiddetini, nefretini ve vurdumduymazlığını… Ama ne öyküleme!  Yaşanan acıları, kayıpları kendine … Read more

Edebiyat Cadıları serisinin yirmi birincisinde, yerlere göklere sığdıramadığım cadım Djuna Barnes ve onun (ve elbette edebiyatın) başyapıtı, Geceyi Anlat Bana’dan (Nightwood) söz etmenin sevinci içindeyim. Daha ilk cümleyi -ki bir paragraftır- okur okumaz gözlerim yuvalarından fırladı. “İşte budur!” diye haykırdım, iyi edebiyat budur. Ve ardından olabildiğince yavaş, sindire sindire devam ettim. Bazı kitapsevelerin, okuduğu kitapları … Read more