Doğan Gündüz’ün duru, renkli, sürükleyici anlatımıyla edebiyat arkadaşlarımızın arasına kattığı Selin, illüstratör Nuray Çiftçi’nin yalın ve güçlü çizgileri eşliğinde bu kez de Selin, Büyük Oyuncu’dan gülümsüyor hepimize.

Merakı, çokbilmişliği ve sevimliliğiyle Selin, sahnede oynanana değil, onun arkasındaki oyuna muzipçe ışık tutuyor, gerçeğin perdesini mizahla açıyor. Onun zihninde uçuşan düşüncelerin ardı sıra gitmek eğlenceli bir şenlik yerinde dolaşmak kadar keyifli. Arkadaşları, öğretmenleri, Annecik, özellikle de Babacık ve kendisi hakkında düşündüklerine, yaşadıklarına, bazen kıs kıs, bazense gümbür gümbür gülmek işten bile değil.

”

Ben de ilk insanların mağaralara çizdikleri resimleri merak ediyordum. Bunlar hangi mağaralarda var, boya kalemlerinin olmadığı bir devirde resimleri nasıl yapmışlardı… Kitaplardan çoğalttığım, internetten bulduğum resimler eşliğinde anlattım. Sadece Nezaket Öğretmen değil, arkadaşlarım da ilgiyle dinlediler.

”

DOĞAN GÜNDÜZ

Çocukluğumu, İstanbul’un henüz beton ve asfalt istilasına boyun eğmediği yıllarda, adı gibi yaşantısının da “köy” olduğu Firuzköy’de doya doya yaşadım. Kırda, çayırda, ağaçların ve su kenarlarındaki sazlıkların arasında karşılaştığım börtü böcek, kuşlar, kurbağalar, kaplumbağalar hatta yılanlar ve daha niceleri arkadaşlarım oldu. Büyüdüğümde önce üniversitede okumak sonra da hayatımı kazanmak için büyük şehirleri kendime mesken tuttum. Zamanın, dönüşü olmayan yolculuğun sesli tanıkları olan mekanik saatlerin tarih içindeki serüveni beni heyecanlandırıyor. Bir de eski zaman çocuklarının okudukları kitaplar…