Binnur Denizci Miniç: “Her şeyin çok hızlı olduğu bir dünyada sürekli uyaran farklı kavramların arasında bir mola vermek herkese iyi gelecektir.”

Kasım 21, 2026

Binnur Denizci Miniç: “Her şeyin çok hızlı olduğu bir dünyada sürekli uyaran farklı kavramların arasında bir mola vermek herkese iyi gelecektir.”

Eksik Parça Çocuk’tan çıkan, sevgili Binnur Denizci Miniç’in kaleme aldığı Kara Köpek Tango ile Yeni Günler, okurunu birbirinden güzel maceralara davet eden, kendine özgü karakterleri ve anlatımıyla dikkat çeken bir kitap. Tango’nun dünyasına konuk olurken onun yaşadıklarına eşlik ediyor, hikâyenin içinde bizi bekleyen sürprizleri merak ediyoruz. Ben de bu güzel kitabın ardından sevgili Binnur Denizci Miniç ile Tango’nun dünyasını, hikâyenin ortaya çıkışını ve okurlara anlatmak istediklerini konuştuk. Keyifli okumalar!

Söyleşi: Firdevs Aktaş Ünüvar

Öncelikle Tango’nun dünyası nasıl ortaya çıktı, bunu çok merak ediyorum. Bu kitabı yazma fikri nereden geldi? Tango’nun hikâyesini oluştururken size ilham veren bir olay, gözlem ya da düşünce var mıydı?

Tangonun kendisi bir maceraydı zaten, havaalanı otoparkında bulundu, aylarca bizden uzak durdu, hastalandı, veteriner “Ölme olasılığı çok yüksek” dedi ama kurtuldu. Kayboldu aylar sonra bulundu. Sonrasında bize öyle bağlı öyle gelişime açık bir köpek oldu ki her gün ondan yeni bir şey öğrendik, arkadaşlarımız bizim hatırımızı sormadan tangonun yeni yaptığı hareketleri soruyorlardı Büyükler bile bu kadar keyif alarak dinleyince çocukların da tangodan hoşlanacağını düşündüm, öyle de oldu gerçekten…

Kitabın her bölümünde dostluktan iyiliğe, insanın kendini sorgulamasına kadar pek çok farklı konuyla karşılaşıyoruz. Her bölümün çocuklara farklı bir şey kattığını düşünüyorum. Peki, okurlarınızın Tango’nun hikâyesinden geriye en çok hangi duyguyla ve düşünceyle ayrılmasını istersiniz?

Doğadan,hayvanlardan , hoş görü ve sevgiden hiç uzaklaşmamalarını çok istiyorum, umarım tango ya duydukları ilgi onları etkiler ve hayatları boyunca bu duyguların önderliğinde yaşarlar. Böyle bir dünya çok güzel bir yer olacaktır.

Tango ile dostunun birlikte olduğu videonun izlenme rekorları kırması ve insanların onları izlemek için gelmesi, aslında üzerinde düşünmemiz gereken bir konu. Verdiğiniz mesajın çok kıymetli olduğunu düşünüyorum. Ben okurken ne anlatmak istediğinizi anladım ama kitabı henüz okumamış olanların da bu mesajı fark etmesini isterim. Bu bölümde vermek istediğiniz mesajı biraz anlatır mısınız?

İlgi toplamak, beğenilmek, herkesin kendini gösterilen yöne gitmek zorunda hissetmesi artık yaşantımızda bir parçası haline geldi. Çocukların bu açmazda sıkışıp kalmalarına çok üzülüyorum. Güzel bir duygu keyifli bir paylaşım özel kalabilir, bu onun güzelliğini değiştirmez, başkalarının hakkımızda ne düşündüğünü bir kenara bırakıp bize özgü hallerin tadını çıkarmayı çocukların öğrenmesini istiyorum. Özel hayatın özel kalmasının değerli olduğunu anlatmayı amaçlamıştım.

Kitapta iyilikle ilgili çok güzel mesajlar var. Özellikle hiçbir şey yapamıyorsak bile iyilik yapabileceğimizi anlatan düşünce beni çok etkiledi. Bazen güzel bir söz söylemek, bazen bir canlıya yardım etmek, bazen de bir çiçeği sulamak bile iyiliğin bir parçası. Sizce çocukların hayatın içindeki bu küçük iyilikleri fark ederek büyümesi neden önemli?

Dayatılan değerlerden korunmayı öğrenmeliler, sosyal medya fenomenlerinin peşinden giderek herkesin giydiğini giyip herkesin yaptığını yaparak kendi özelliklerini fark edemeden büyüyecekler , oysa küçük bir iyilik bile yapana özgüdür, kimsenin bilmesi gerekmez, yapıldığı anda yapanın yüreğini ısıtır, kendini mutlu hissetmesini sağlar, bir kaç bin takipçiye sahip olup, beğen tuşuna basıldıkça zafer sarhoşluğu yaşamaktan çok daha tatmin edici, çok daha uzun süren bir mutluluktur bu, çocukların aradaki farkı görmesi gerek..

Tango’nun öfkelendiğinde hemen tepki vermek yerine sakinleşmeyi, düşünmeyi ve doğru kararı vermeyi öğütlemesi çok hoşuma gitti. Üstelik kendisi de söylediklerini uyguluyor. Sizce çocuklara duygularını yönetmeyi öğretirken en çok nelere dikkat etmeliyiz?

Zamanı sıkıştırılmış halde tüketiyoruz, kimsenin beklemeye sabrı yok, olması gereken hemen olmalı duygusu hepimizi sarmış durumda, oysa çocukların bir an durup düşünmeye ihtiyacı var, peş peşe sıralanmış görevler, günlük rutinler arasında onlar da koşturup duruyorlar. Anne babalar onlarla ilgili konularda özellikle süre isteyerek düşünmeli ve bunun yapılabileceğini hatta yapmanın çok gerekli olduğunu çocuklara göstermeliler. Her şeyin çok hızlı olduğu bir dünyada sürekli uyaran farklı kavramların arasında bir mola vermek herkese iyi gelecektir. Çocukların karar vermeden önce bir an durup düşünmeleri belki de hayatlarını etkileyecek durumlarda doğru seçimi yapmalarını sağlayabilir, akışta sürüklenmek çocuklar için fazla risk içeriyor.

Kitabı okurken hikâyenin arasına serpiştirilmiş pek çok bilgiyle karşılaşıyoruz. Bir yandan Tango’nun maceralarına eşlik ederken bir yandan da farkında olmadan yeni şeyler öğreniyoruz. Hem bu kadar keyifli hem bu kadar maceralı hem de bu kadar bilgi dolu bir kitap ortaya çıkarmak çok güzel. Bu dengeyi kurarken özellikle dikkat ettiğiniz bir şey var mıydı?

Büyük ya da çocuk kime olursa olsun bir şey öğretmeye çalışırsanız anında elinizin altından kaçıyorlar. Ben de tango üzerinden ilerlemek istedim, merak uyandırabilirsem öğrenmeye çalışırlar diye düşündüm. Önemsiz binlerce şeyi öğrenirken faydalı bilgilerden uzak kalmasınlar merak edecekleri konular olsun araştırsınlar istiyorum ama başaracağımdan da çok emin değilim.

İnsanları kökenlerine ya da etiketlerine göre değerlendirmek yerine davranışlarıyla tanımaya yönelik mesajlarınız dikkatimi çekti. Sizce çocuklara farklılıklarımızı kabul etmeyi ve insanlara ön yargısız yaklaşmayı anlatmak neden bu kadar önemli?

Özellikle büyük şehirlerde bir insan çorbasının içinde yaşıyoruz, içinde her türden malzeme var, okullar da böyle, sürü mantığı ile hareket edilen yerlerde farklı olan ezilebilir, dışlanabilir, çocukken bu duygular travma nedeni olabiliyor. Birazcık dikkatlerini bu konuya çekmek istedim, insanı tanımak önceliğimiz olmalı, her birey çevresinden kökeninden hatta ailesinden bağımsız olmalı, onu kendi kişiliği ile değerlendirebilirsek toplumu giderek saran öfke ve adaletsizlikten çocukları belki uzak tutabiliriz

Sessizlik üzerine düşündüğünüz bölüm beni ayrıca etkiledi. Günümüzde yalnız kaldığımızda bile çoğu zaman telefonlarımıza sarılıyor, sessizliğe pek fırsat tanımıyoruz. Oysa bazen durmak, düşünmek ve kendimizi dinlemek de önemli bir ihtiyaç. Tango’nun sessizliğe ilişkin düşüncelerini kaleme alırken kendi hayatınızdan ve gözlemlerinizden de beslendiniz mi? Sizce çocukların sessizlikle ve kendi düşünceleriyle baş başa kalabilmesi neden önemli?

Yaşadığımız günlerde çok fazla dış uyarıcının etkisi altında yaşıyoruz ve her geçen gün bu doz artıyor. Çocukların hayal gücünün harekete geçebilmesi için, günlük yaşadıkları olaylardan gereken dersleri çıkarıp kişiliklerinin gelişimine katkıda bulunabilmesi için sessizliğe de ihtiyaçları var. Tango buna ihtiyaç duyduğunda onlar da bunu düşünebilir ve uyaran olmaksızın kendi başlarına kalmayı keyifle seçebilirler. Özellikle hayal kurmak ancak kendinle baş başa kaldığın anlara ait bir eylemdir ve çocukların kesinlikle hayallere ihtiyacı vardır.

Kitapta yapay zekâ konusuna da değiniyorsunuz. Günümüzde çocuklar teknolojiyle iç içe büyürken doğayla ve diğer canlılarla bağ kurmaya her zaman yeterince zaman ayıramayabiliyor. Tango’nun doğayla kurduğu yakın ilişkiyi bu açıdan çok anlamlı buldum. Sizce çocukların teknolojinin sunduğu olanaklardan yararlanırken doğadan ve gerçek yaşam deneyimlerinden uzaklaşmamaları için biz yetişkinlere nasıl sorumluluklar düşüyor?

Ebeveynlerin yoğun şehir yaşamında çocuklara nitelikli zamanı ayırabilmesi gerekiyor, ama bu her zaman mümkün olamıyor. En kolay yöntem çocukları tv, telefon, bilgisayar üçlemesine teslim etmek… Tabi ki çağın gereği bunlardan uzak kalamazlar, ama bunun yanında en büyük öğretmen doğanın bilgeliğine de ihtiyaçları var. Ağaçları tanımadan, toprağın gücünü gözlemlemeden büyümek onları eksik bırakıyor, hem bilgi hem duygu olarak ekranlara hapsoluyorlar. Rutin doğa yürüyüşleri, bitkileri, hayvanları gözlemlemek,  mevsimlerin yarattığı değişimlerin farkında olmak onların gelişiminde büyük rol oynayacaktır. Üstelik hiç birimiz 30 yıl sonra ne olacağını bilmiyoruz. Belki de telefonla gelen fast food yemeklerin yerini bahçede yetiştirdiğimiz sebzeler meyveler alacak. Bu günlere de hazır olmak gerekiyor. Kendi yetiştirdiğin bir domatesin tadına bakmanın keyfini çocuklarımızdan esirgemeyelim, bir tohumun dönüşümünü izlemek, çıkan yaprakların direncini görmek onlara çok başka düşüncelerin kapılarını açabilir.

Kitabı bitirdiğimde Tango’dan öğreneceklerimizin henüz tükenmediğini düşündüm. Her bölümde yeni bir macera, farklı bir düşünce ve üzerinde durmaya değer başka bir ayrıntıyla karşılaşıyoruz. Ben Tango’yu çok sevdim ve onun anlatacak daha pek çok hikâyesi olduğuna inanıyorum. Peki, ileride Tango’yla yeniden buluşacak mıyız? Onun için tasarladığınız yeni maceralar var mı?

Tango benim hayat akışımı değiştirdi. Daha iyi bir dünyada yaşamak ve çocuklarımıza güzel bir gelecek bırakmak için kendimi bildim bileli uğraşırım. Mimarlık yaptım, siyasetle ilgilendim, sosyal sorumluluk projelerinde görev aldım ama Tango’nun kitapları eminim çok daha fazla fayda sağlayacak. Giderek yaşlanan tek bir kadının uğraşları yerine artık içinde iyilik barındıran birçok çocuk benim gibi hissediyor ve hayatları boyunca dünyayı güzelleştirmek için uğraşacaklar, benim için inanılmaz mutluluk veren bir durum bu, o yüzden Tango’nun maceraları devam edecek, güncel konularla, doğayla farklı iletişimler kurmayı öğrenecek ve çocuklara anlatacak, gücümüz oldukça bu ilişkiyi hiç koparmayacağız.

Yorum yapın