Bayılıyorum dünyanın düştüğü halleri mizahla anlatan kalemlere. Günışığı Kitaplığı bir yenisiyle tanıştırıyor bizi. Turuncu Şey, Maud Faverjon imzalı komik, renkli bir hikâye.
Geleceğinize bakıyorsunuz, gülümseyin! Kitabın son sayfasını aklımda bu cümle ile kapattım. İnsan geleceğe umutla bakmak ister elbet, hele ki bir resimli kitapta. Gerçekte endişelenmemiz gereken bir geleceğe bakıyor olsak bile.
Temel dertlerimiz çevre sorunlarına, daha “dünyasal” mevzulara gemiş yapmamıza izin vermiyor ama kitaplar sağolsun, yetemediğimiz isyanlara da selam çakıveriyoruz bu koşturmacada. Doğanın ise bizi umursadığı yok, kendi akışında karşılığını veriyor aldıklarının; yangınlar, seller, değişen iklim koşulları, belki her şeye rağmen bize bir şeyler anlatmaya çalışıyor. İnsanoğlu da vazo kırmış çocuğun mahcubiyeti gibi, bir yerinden şefkat bekliyor annenin bakışında. Benden sonra tufancılığımızınbir şekilde bir telafisi olsun istiyoruz. Peki olur mu dersiniz?
Bir kutup ayısı yuvarlak, parlak turuncu renkte bir şey buluyor bir gün; parlak, plastik, şişme bir halka. Günümüzün eleştiri paletinde herhangi bir temaya uydurabileceğiniz şahane bir nesne.
Buz üzerinde diğer hayvanlar da sırayla gelip bakıyorlar bu turuncu şeye.
“Ne tuhaf şey, bir şapka olabilir mi acaba?”
“Şöyle tak bakayım, hah, çok yakıştı sana.”
“Şapka değilmiş gibi geliyor bana…”
Buzulun bir tarafına yığılıp turuncu şeyin ne olduğunu anlamaya çalışırken yaklaşan tehlikeyi görmüyor bile hayvanlar, farkına vardıklarında ise artık çok geç olacak. Yoksa kurtuluşları tam olarak o turuncu şeyde mi? Öyle bile olsa, bunu fark edecekler mi?
Hikâyenin sonuna geldiğinizde merak ediyorum aklınızda nasıl bir düşünce canlanacak.
Turuncu Şey, az kelime, bol mizah ve muhteşem çizimlerle çevresel farkındalık ve iklim değişikliği etrafında dönen eğlencelibir sistem eleştirisi.
Bu hikâye, turuncu şeylerin bitmediği dünyamıza ve insanlığın düştüğü komik halleri çizerek, yazarak, üreterek somut delillere dönüştürenlere. İyi okumalar herkese.
Yaşasın çocuk kitapları.
