Kerem Nadir Özcan’ın kaleme aldığı Bal Peteği, Eksik Harf Yayınları etiketiyle raflarda yerini aldı.
Tanıtım metninden
‘’Sabah uyanınca düşüncelere daldım bir süre. Hep eski günlerin anılarıyla uğraşan ben değilmişim gibi, bambaşka şeyler geldi aklıma; zerre hatıra yoktu, ufacık da olsa geçmiş yoktu. Geleceğe dair bir istek, bir umut filizi de yeşermemişti o sabah. Antideprasan alan kişilerin nötrlüğünde bir sabah da değildi. Bu bambaşka bir uyanıştı. Sanki bir şeyler değişti aniden, hiç yaşamadığım bir his, hiç tatmadığım bir yemek, hiç duymadığım bir ses, bir koku, hiç görmediğim bir renk gibiydi uyanışım.’’
Kerem Nadir Özcan’ın ilk öykü kitabı Bal Peteği, adını taşıdığı metaforu sessizce genişletir: Hayat, boş gözlerden oluşan bir petektir. Her göz ayrı bir yalnızlık, ayrı bir kırgınlık, ayrı bir kayıp barındırır // ama arılar çoktan gitmiştir.
Kitaptaki otuz beş öykü, birbiriyle köprüler kurarken okuyucuyu bir şehrin gece yağmurunda bırakır. Durak kalabalıkları, buğu tutmuş pencereler, aylarca konuşulmamış sözler, köpüklere sızan merhamet kırıntıları… Özcan’ın dili, hem şiirsel hem ustura keskindir. Bir cümlede lirik, öbüründe ani ve acı. Bu değişkenlik tesadüf değil: Yazarın sinema ve şiir birikiminin düzyazıya işlediği özel bir tempodur.
Sevginin dengesizliğini anlattığı “Sevgi”den, gerçeklik ile bilinçaltının iç içe geçtiği “Kirli Saçlı Kadın”a; kayıp bir gençliğin deniz imgesiyle yüzleştiği “Anafor”dan, kırgınlığın hem kabus hem müzik gibi aktığı “Kırgınlık”a // her öykü farklı bir kanaldan aynı nehre dökülür. O nehrin adı: modern insanın anlam arayışı.
Özcan, karakterlerini yıkmak için değil, anlamak için yazar. Onların çöküşleri, aslında okuyucuya tutulan bir ayna gibidir.
Kerem Nadir Özcan, ilk öyküsünü 2015’te yayımladı. Lacivert Öykü ve Şiir, Oggito, Öykü Gazetesi ve Küçürek Öykü gibi dergilerde yayımlanan öykülerinin yanı sıra Düşlük (2020), Kutsal Bahçe (2022) ve Yaz Yağmurunda Sığınak Arayışları (2026) adlı şiir kitaplarına sahip; aynı zamanda kısa film senaryoları da yazan Özcan’ın çok sesli sanat pratiği, Bal Peteği‘nin derinliğini besleyen temel kaynaklardan biridir.
