2016 yılında aramızdan ayrılan Umberto Eco, vasiyetine koyduğu “10 yıl boyunca anılmak istemiyorum.” yasak sona erdi. 19 Şubat 2026 itibarıyla sona eren bu büyük sessizlik dönemi, küresel çapta düzenlenen akademik ve kültürel etkinliklerle son buluyor.

Umberto Eco’nun ölümünden önce dile getirdiği sıra dışı isteğin süresi doldu. Eco’nun yakın çevresine ilettiği bilinen bu isteğe göre, ölümünden sonra on yıl boyunca kendi adıyla konferans, anma programı ya da akademik etkinlik düzenlenmemesi gerekiyordu. 19 Şubat 2016’da hayatını kaybeden Eco için bu “sessizlik dönemi” 2026 yılında sona erdi. İtalyan ve uluslararası kültür basını gelişmeyi “Il silenzio è finito – Sessizlik bitti” başlıklarıyla duyururken, Bologna’dan Harvard’a uzanan etkinlikler Eco’nun mirasını yeniden tartışmaya açtı.
Eco’nun bu isteği ilk bakışta şaşırtıcı görünse de aslında onun kültür anlayışıyla yakından ilgiliydi. Eco’ya göre bir düşünürün ölümünün hemen ardından yapılan anmalar çoğu zaman duygusal ve yüzeysel kalır; oysa kültürün gerçek değerlendirme mekanizması zaman içinde çalışır. Bu nedenle fikirlerinin bir süreliğine “sessizliğe bırakılması”, onların kültürel bir süzgeçten geçmesini sağlayacaktı. On yıl sonra yapılacak tartışmaların daha serinkanlı ve eleştirel olacağı düşünülüyordu. Bugün birçok yorumcu bu isteği, Eco’nun kendi mirasına bilinçli bir entelektüel mesafe koyma biçimi olarak yorumluyor.
















