İbtisam Azem ortadan kaybolan Filistinlilerin romanını yazarak karanlık bir distopyaya imza attı demek, o sert, sessiz anlatıya haksızlık olur.
Milyonlarca Filistinli birdenbire kayboluyor. Zaten romanın adı da “Kayboluş Kitabı”. Onca kameraya, güvenlik önlemine, devletin içinde devlete rağmen bu kayboluşun gerekçesine yanıt veremediği gibi, sonuçlarını da lehine çevirmek için yasa çıkarmakla ilgileniyor İsrail.
Ortada bir felaket var ama Azem felaketi felaket olarak anlatmıyor. Bir sabah sayımında hapishanede, en karanlık hücrede fark edilen kayıp bütün İsrail’e yayılıyor. Gazeteler yalan haberler, okuru avlayan son dakika haberleri yayımlıyor, radyo ve televizyonlar desen bildiğiniz gibi. Kimse bu felaketin nedeni ve boyutlarıyla ilgilenmiyor. Herkesin dilinde demokrasi, herkesin dilinde muzaffer ordu.
Hayatın öteki tarafında kalanlar gündelik çabalarına devam ediyor. Evde sıkılanlar gidip kafede oturuyor; daha sakin ve yaşanır buluyor sokakları artık. Gündelik alışkanlıklar hiçbir şey olmamış gibi devam ediyor İsrail’de. Korku çıkara dönüşüyor kısa sürede, ideolojik öfke de bu çıkara kapı aralayınca deniz manzaralı hangi eve nasıl çökeceği planı yapıyor Tel Aviv sakinleri.
