Duramadım. Tutturdum bir köklere dönmek, çocukluğumu hatırlamak… Nedendir bilinmez Kafamda kendime gereksiz bir ısrar yapıp, baskı kurup geldim işte. Ne aptallıktı bu? Sanki geri dönmek için aynı toprak parçasına ayak basmak şartmış gibi bir düşünceye kapıldım. Oysaki zaman burada da çalışmış ve her şeyi parçalayıp çürütmüş işte. Dolayısıyla artık geçmişi buraya ait biri değil, buranın … Öykü: Niçin geldim buraya? | Füsun Günaydın okumayı sürdür