Masthead header

Category Archives: özlem kiper

   Zarfın üzerine gümüş italik harflerle yazılmış ismine bakıyordu. Hayati Gelgör. Daha zarfı açmadan insanı onurlandıran bir yanı vardı yazının. İçindeki kartı görmek için sakin bir köşe aradı bakışları. Mutfaktan karısının kendi kendine konuşur gibi ama daha çok Hayati’nin duyması için çaba gösteren sesi geliyordu.    “ Bir Allah’ın günü de, şöyle ferah ferah gezebilsem […]

devamını oku »

“Paris’te gökyüzü yakındır. Evler apartmanlar hiç bitmeyeceğini sandığınız Sein’in uzantısı gibi boylu boyunca yol alır. Yüzlerinden yaşları belli olmaz evlerin, sokakların, hatta dükkânların.  Tarih hiç değişmez görünür Paris’te, zaman hep aynıdır. Gökyüzü ise hep yakındır, yüksek yüksek binalar tepeler delmez gökyüzünü. Cama her yaklaştığınızda mavilik kuşatır gözlerinizi. Çatı daireleri, insanlar ve gökyüzü, olmak istediğiniz anı […]

devamını oku »

Alacakaranlık:  En son ne zaman yemek yedim? Ya su, su içtim mi bugün, ondan önceki gün? Bugün ne zaman başladı? Yüreğimin sesine ayak uyduran saatin tik-takını bile duymaz oldu kulaklarım. Her geçen saniye kendi ahir zamanlarıma yaklaşıyorum. Buzdolabının sessizliği parçalayan silkinişleri, öte taraflardan topluyor beni. Yoksa hep aynı zamandayım. Kız ellerimin işlediği etamin yastığa bakan […]

devamını oku »

 Bekir Amcan bu odada sekiz sene kaldı.” Yarısı yanmış binanın, daha az hasarlı tarafında olan bir odayı gösteriyordu gözleri. Eğilip, gri perde inmiş gözlere, daha bir yakın durdum. İçim titrer gibi oldu, temassız varlığından. “Bu ağaçlar yine böyle, odaya erişiyor muydu?” “Tabii ya, Sanatoryum bu ağaçların yüzü suyu hürmetine yapıldı buraya. Bu orman, hastaların artık […]

devamını oku »

Ç o k   O k u n a n l a r