Masthead header

Yaz aşklarına dair buruk bir novella: Symi’de Aşk | Hazel Aksoy

FavoriteLoadingOkuma listeme ekle

Symi’de Aşk, Hikmet Temel Akarsu’nun 2014 yaz tatilinde kaleme aldığı kısa romanı. Ya da daha doğru bir tabirle “novella”sı.

“Dürüst olmak gerekirse; Ege’nin On iki Adalar’ında geçen uzun ve sıcak bir yazın dar bir zamanındaki gerçek yaşanmışlıklardan neşet eden bu hüzünlü aşk öyküsünü sizlere anlatıp anlatmamak için çok düşündüm. O yaz aşkının ardından beni ele geçiren ve diplere iten bu büyük duygusallığı kaleme almakta gecikmedim belki. Ama onu birkaç yakın dost dışında kimseyle paylaşmadım.” tümcelerinde ifade bulan bir iç döküş ile başlıyor.

Kitap, yaşını başını almış yazar kahramanımızın tatil boyunca gözüne çarpan doğal ve insan emeği ürünü mekânlar, binalar, insanlarla ilgili bir seyyah gözlemleri zemininde yürek parçalayan coşku verici ama mutsuz biten bir aşk hikâyesini anlatıyor. Seyyah ise sıradan bir seyyah değil; bir keskin göz, detayların tercümanı, bir romantik…

Kahramanımız her ne kadar kendisini hercümerç eden o güzel kadına “yazarım,” diyorsa da, hiç ifa edilmemiş bile olsa, insanın iliklerine işleyen, gözünün perdelerini kaldıran o ‘meslek hastalığı’; mimar duygusu her satırda hissediliyor. Kendi deyimiyle ‘aydınlık ve mavi’ bir duygu bu. Ama bir o kadar da içinde hüzün biriktirmiş bir ‘mavi gam’…

“Akdenizlilik, kuzeyden gözüktüğü gibi değil. İnsan içine girince duyumsuyor,” diyor Akarsu. Gerçekten de öyle. Braudel’in dediği gibi, ‘Akdeniz bin bir şeyin hepsi birden. Bir peyzaj değil, sayısız peyzajlar. Bir deniz değil, birbirini izleyen birçok deniz.’* İşte bu mavi cennet, hedonistlerin son vatanı kendi kalbinde sakladığı hüzünden bir parçayı yazarımıza da hediye ediyor.

Gerçek dünyanın gam ve kasavetinden uzaklaşıp aylaklık yapmak için sürekli gittiği güzelim Yunan adalarından Kos’un Zia Tepesi’ndeki manastırda bir mum yakıp hayallere dalmışken duyduğu o ince ama coşkulu kadın sesi bir sergüzeştin başlangıcı olacaktır. O da İstanbuldandır ve kırmızı elbiseli uzun siyah saçlı bu güzel kadın yazarın aklını başından alır. Gençliğinde komünist olan babasının pek sevdiği Aragon’un sevgilisi Elsa’ya ithafen aynı adı verdiği, önemli bir GSM şirketinde bir bölüm müdürü, ‘Y Kuşağı’ndan bir bilgi çağı kadını; ondan en az yirmi yaş daha büyük bir ‘wisdom’ ve kadının akademisyen sevgilisi… Bu pek de birbiriyle uyumlu gözükmeyen üçlü -aslında akademisyen sevgilinin çoğunlukla ortada görünmemesi nedeniyle ikili demek daha doğru olacak- bir maceraya sürüklenirler.

Belki akademisyen sevgilinin ilgisizliği belki de geçmiş zamanlara aitmiş gibi görünen not defterli kalem efendisinin gizleyemediği coşkulu alakasıyla kadın terminli bir ilişkinin fitilini ateşlemiş görünüyor. Sürece hâkim olarak işinin tüm gizemli detaylarını incelikle kullanıyor, dijital dünyanın takip ve kontrol kabiliyetine sahip olmanın sonucu her şeyi biliyor, planlar, yönlendirmeler yapıyor. Bu yönüyle de yazarımızı derinden etkileyip kendisine meftun ediyor.

Kos’ta başlayıp Symi’de devam eden bu sergüzeştin ne yazık ki sonsuza kadar sürmesi mümkün değildir. Tekinsiz yakınlaşmalar, sözlü cilveleşmeler, iki küçük masum öpücük…

İnsanoğlu böyledir işte. Durduk yere başını derde sokar. Güneş, deniz, tarihin başlangıcından beri insanın tattığı her duygunun yaşandığı güzelim coğrafya ve bu duyguların hâlâ muhafaza edildiği bozulmamış mekânlar en aklı başında insanı bile yolundan çıkarmaya yeter. Bir de üstüne şen şakrak bir cinsi latif eklenirse çılgınlık yapmaya meyyal olarak dünyanın dört bir yanından kopup gelen kalbi kırık er kişilerin başına neler gelmez ki?!!! Tıpkı eserin finalindeki şu duygusal tümcelerin anlattığı gibi…

…/..

Hatıralar ve umutlar…

Onlar biz gerçekten âşık olanlar yaşadıkça var olacaktır.

Okyanuslar, içine romanslar konmuş şişelerle dolacaktır…

Elsa bir romansa dokunduğunda şu yorgun ve kederli kalp belki de yeniden bahtiyar olacaktır…

Elsa seni hâlâ seviyorum…”

…/..

Kim bilir o yaz daha ne aşklar, coşkular, yürek çarpıntıları yaşanmıştı oralarda. Tatile çıkarken mantığı evde bırakmakta aslında bir beis de yok. Nasılsa geri dönüldüğünde bırakıldığı yerde bulunup ait olduğu yere konulacaktır.

İçinde yaşadığımız sıkıntılı, kaotik, iç daraltıcı gündemi saf insani duygularla yıkayıp temizlemek için birebir Symi’de Aşk.

* Braudel, Fernand 1995: Akdeniz Mekân ve Tarih, Metis Yayınları, İstanbul

Hazel Aksoy – edebiyathaber.net (15 Haziran 2017)

Bunlar da ilginizi çekebilir:

E-posta adresiniz yayınlanmaz ve paylaşılmaz. Gerekli alanlar yıldız ile gösterilmiştir *

*

*

Ç o k   O k u n a n l a r
O k u m a   L i s t e n i z