Masthead header

Hidayet Karakuş’a 4 soru | Mehmet Özçataloğlu

FavoriteLoadingOkuma listeme ekle

Hazırlayan: Mehmet Özçataloğlu

1. Neden çocuklar için yazıyorsunuz?

Çocuklar için yazmak bir görev benim için. Onların temiz, kirlenmemiş beynine iyi, güzel, sanatsal, dilsel güzelliklerin heyecanı girsin diye yazıyorum. Çocukların zihinsel gelişmesi kendi dillerindeki sözcüklerle, kavramlarla olabilir ancak. O sözcükler,  büyüdükçe belleklerinde yeni ufuklar açacaktır onlara. Öyküler, şiirler, masallar, onlara yeni düşler kazandıracak, sevinçli, heyecanlı bir dünya sunacaktır. Çocuklar için yazmak öğretmen olarak da beni heyecanlandıran çok önemli bir çalışmadır. Onların dünyasını seviyorum.

2. Okuduğunuz ilk çocuk kitabı hangisiydi? Sizde ne gibi izler bıraktı?

Okuduğum ilk çocuk kitabı Sokak Çocuğu’ydu. Kemalettin Tuğcu beni çok ağlattı. Unutamadığım bir kitap oldu hep. Toplumsal bir yarayı işleyen bir kitap. Bugün de bu sorun ne yazık ki daha ağır biçimde sürüyor. Sokak Çocuğu’yla da okumayı sevdim.  Ancak o yıllarda çok da çocuk kitabı geçmiyordu elimize. Öğretmen okulunun kitaplığında ne bulursak okuyorduk.  Örneğin Orhan Kemal’in Baba Evi, Avare Yıllar; Panait Istrati’nin kitapları, Talip Apaydın’ın Bozkır’da Günler, Yaşar Kemal’in İnce Memed’i… Daha öğretmen okulu üçüncü sınıf bitmeden (ortaokul ) okuduğum kitaplardı.

3. Bu kitabı keşke ben yazsaydım, dediğiniz bir kitap oldu mu?

Çok kitap okudum; okudukça yazarların nasıl yazdıklarını çözdüğümü sanıyorum. Çok sevdiğim romanlar, öyküler, şiirler oldu ama her yazarın dünyası farklı olduğundan hiçbirine gıpta etmedim. O nedenle gıptayla baktığım bir kitabı anımsamıyorum.

4. Çocuklara yönelik kitaplardan en son hangisini okudunuz? Kitapla ilgili düşüncelerinizi kısaca belirtebilir misiniz?

Bana sürekli kitap gelir. Gelen kitaplar yarı yarıya çocuk kitabıdır. Hepsini okuyamıyorum ama geçen Nisan’da Ahmet Büke’den Gökçe’nin Yolu, Çiğdem Sezer’den Kahraman Güvercin Takatuni, Ahmet Özer’den Kardeş Yağmurlar… okuduğum, anımsadığım kitaplar.

Özellikle Ahmet Büke’nin Gökçe’nin Yolu’nu, kentte yaşayan çocuklarımızın doğayla ilişkisini yeniden kurmayı önerdiği için çok sevdim. Halk kültürünün bilgece işlendiği bir kitaptı.

edebiyathaber.net (26 Eylül 2018)

Bunlar da ilginizi çekebilir:

E-posta adresiniz yayınlanmaz ve paylaşılmaz. Gerekli alanlar yıldız ile gösterilmiştir *

*

*

Ç o k   O k u n a n l a r
O k u m a   L i s t e n i z